Wypadki kaliskie rozpoczęły się 9 lutego 1926 r. Robotnicy domagali się przede wszystkim polepszenia warunków płacowych dla zatrudnionych przy robotach miejskich, a bezrobotnym zależało na większych zapomogach. Przed południem pod kaliskim ratuszem zebrał się tłum. Demonstrujący domagali się widzenia z prezydentem miasta Mieczysławem Szarrasem. Ten odmówił jednak przyjęcia delegacji i nakazał opuszczenie budynku. Z każdą chwilą tłum przed kaliskim magistratem rósł. Na polecenie starosty wezwano policję. Demonstranci zareagowali wrogimi okrzykami. Kilku z nich aresztowano.
Na polecenie starosty wcześniej wezwani policjanci wycofali się z Rynku do swoich koszar przy ul. Lipowej. Za nimi udała się część demonstrujących obrzucając po drodze funkcjonariuszy kamieniami. Przed koszarami policjanci odpowiedzieli ogniem raniąc pięciu manifestantów. Odgłosy strzałów dotarły do tłumu przed ratuszem, który wtargnął do budynku. W zamieszkach poturbowany został prezydent miasta oraz szef policji. Wicestarosta zaatakowany przez grupę kobiet, wyszedł przez okno na I piętrze i przeszedł kilkanaście metrów po gzymsie do innego pomieszczenia. Demonstranci doszczętnie zdemolowali magistrat wybijając szyby w oknach, niszcząc meble i dokumenty, wyrzucając różne przedmioty przez otwarte okna. Na pomoc wezwano 25. Dywizję Piechoty. Około godziny 17.00 na Rynku zjawił się drugi oddział 29. Pułku Piechoty pod dowództwem pułkownika Artura Górskiego. Ostatecznie jednak zrezygnowano z bezpośredniej pomocy wojska. Względny spokój zapanował dopiero wieczorem. Przez całą noc w starostwie trwała narada z udziałem władz miasta oraz delegatów, którzy przybyli do Kalisza z Łodzi.
10 lutego o godz. 10.00 Rada Związków Zawodowych zwołała w kinie "Stylowy" wiec. Sala wypełniona była po brzegi. Zgromadzenie rozgromiła policja. Część zebranych nie chciała opuścić sali, znów doszło do starć z mundurowymi. W ruch poszły kamienie i butelki. Padły strzały - ponoć z przypadkowego uderzenia karabinka. Rannych zostało kilka osób. W ciągu dnia zbierały się jeszcze w różnych punktach miasta grupy manifestantów, szybko rozganiane przez liczne patrole policji i wojska.
W październiku przed Sądem Okręgowym w Kaliszu toczył się proces uczestników zajść. Ostatecznie na kary więzienia skazane zostały 32 z 55 osób. Od tego wyroku odwołali się zarówno prokurator, jak i obrońcy.
Wydarzenia lutowe w Kaliszu nie przyniosły poprawy sytuacji miejscowych robotników. Zasygnalizowały jednak ich gotowość do podejmowania walki o swoje prawa. W późniejszych latach odbywały się kolejne strajki i manifestacje w Kaliszu, ale miały one znacznie mniejsze rozmiary.
Prezentowana ekspozycja zawiera łącznie 32 obiekty, stanowiące w większości materiały pochodzące z zespołu Sąd Okręgowy w Kaliszu. Są to m.in. akty oskarżenia, zeznania świadków i oskarżonych, wezwania do sądu, opisy przebiegu wydarzeń z 9 i 10 lutego 1926 r. oraz wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie. Ponadto wykorzystano artykuły prasowe z ,,Gazety Kaliskiej" i ,,Gońca Kaliskiego" oraz materiały pochodzące ze Spuścizny Henryka Wrotkowskiego z Kalisza.
Lista 55 osób oskarżonych o udział w zamieszkach w kaliskim magistracie 9 lutego 1926 r. Wszystkie wymienione osoby z listy podlegały wezwaniu na rozprawę główną.
APK, Sąd Okręgowy w Kaliszu, sygn. 204, k. 3-3v
Artykuł, który ukazał się w 34. numerze "Gazety Kaliskiej" 11 lutego 1926 r. pt. Zaburzenia w Kaliszu. Opisano w nim wydarzenia jakie miały miejsce w Kaliszu 9 lutego 1926 r. W tym dniu grupa bezrobotnych osób wtargnęła do kaliskiego ratusza celem rozmówienia się z prezydentem w sprawie zapomóg. Złożone podczas rozmowy propozycje prezydenta Szarassa nie usatysfakcjonowały delegatów. Doprowadziło to do prowokacyjnych zachowań, a w konsekwencji do wezwania policji, która zaaresztowała pięć osób. Jednocześnie przed ratuszem zaczął zbierać się większy tłum, wezwano policyjny oddział konny. W wyniku uderzenia starszego człowieka przez policjanta tłum opuścił plac przed ratuszem i zdemolował koszary policyjne. Z koszar tłum udał się znów przed magistrat i dostał się do ratusza. Podczas tych zamieszek ranny został prezydent miasta Mieczysław Szarras, który po uderzeniu w głowę upadł nieprzytomny. Poturbowany został również komendant Stoczewski, a zastępca starosty Ostaszewski zmuszony był uciekać przed tłumem wychodząc przez okno na pierwszym piętrze. Tłum zdemolował doszczętnie całe pierwsze piętro magistratu, zniszczone zostały wszystkie meble, powyrywano kable telefoniczne, elementy wyposażenia wyrzucono na ulice. W wyniku z tych wydarzeń do Kalisza przybył m. in. wojewoda łódzki, komendant okręgowy policji, naczelnik wydziału bezpieczeństwa przy wojewodzie łódzkim.
Zaburzenia w Kaliszu, "Gazeta Kaliska", 1926, nr 34, s. 2-3
Artykuł, który ukazał się w 34. numerze "Gońca Kaliskiego" 11 lutego 1926 r. pt. Do mieszkańców Kalisza. Opisano w nim wydarzenia z dnia 9 lutego 1926 r. kiedy to tłum wtargnął do gmachu magistratu i napadł na prezydenta miasta oraz zniszczył mienie kaliskiego ratusza. Władze miejskie zwróciły się do ogółu ludności, a w szczególności do bezrobotnych, o zachowanie spokoju i równowagi.
Zapewniano ich o kontynuacji wszelkich akcji pomocowych dla najbardziej potrzebujących.
Do mieszkańców miasta Kalisza, "Gazeta Kaliska", 1926, nr 34, s. 2
Artykuł, który ukazał się w 34. numerze "Gońca Kaliskiego" 11 lutego 1926 r. z cyklu Kronika, w którym to wypisano listę osób poszkodowanych w wydarzeniach z 9 lutego. Wśród ofiar był m.in. prezydent miasta Kalisza Mieczysław Szarras, aspirant policji Początek, woźnica policyjny Franciszek Biusanczyk, posterunkowy Feliks Paczkowski, przodownik państwowej policji Łapsz oraz osoby cywilne. Najczęstsze obrażenia dotyczyły stłuczeń głowy, ran postrzałowych kończyn oraz ran kłutych nożem.
Kronika, "Gazeta Kaliska", 1926, nr 34, s. 2
Artykuł, który ukazał się w 35. numerze "Gazety Kaliskiej" 12 lutego 1926 r. pt. Drugi dzień zaburzeń w Kaliszu. Opisano w nim przyjazd do Kalisza wojewody łódzkiego, komendanta okręgowego policji, naczelnika wydziału bezpieczeństwa przy wojewodzie łódzkim, którzy uczestniczyli w zorganizowanej przez starostę konferencji. Po tym spotkaniu wszyscy delegaci udali się do kaliskiego magistratu, gdzie spotkali się z prezydentem Mieczysławem Szarrasem, przedstawicielami rady miejskiej oraz posłami. Na owym spotkaniu wojewoda uznał, iż pomoc dla bezrobotnych Kaliszan jest jedną z najlepiej zorganizowanych w całym województwie. Obiecał również wsparcie ze strony rządu oraz zaznajomił się z przebiegiem zajść kaliskich. Z posiadanych informacji wynikało, że w nocy policja dokonała szeregu aresztowań. Prokurator odesłał do więzienia na Tyńcu 16 osób. W wyniku zaistniałych wydarzeń magistrat został zamknięty. O godzinie 10 rano pod kinem "Stylowy" zgromadził się tłum, który przyszedł na zorganizowany wiec Komitetu Organizacyjnego Rady Związków. Podczas wystąpienia jednego z mówców do sali wkroczyła policja, która ogłosiła, że z rozporządzenia starosty wiec zostaje rozwiązany. Wszystkie osoby, które dobrowolnie nie chciały opuścić sali, wyrzucano na ulicę. Wtedy tłum zaczął rzucać w policję kamieniami i butelkami, w wyniku czego ranny został referent Korycki. Podczas tych zamieszek przypadkowo wystrzelił jeden z karabinów uderzony kamieniem w bezpiecznik raniąc trzy osoby. Tłum rozbiegł się przed przybyciem wojska. W ciągu tego dnia na terenie miasta, w różnych miejscach zbierały się jeszcze niewielkie grupki osób, które na widok wojska samoistnie rozbiegały się. Tego dnia przyjechał do Kalisza zastępca głównego komendanta policji państwowej oraz naczelnik wydziału administracji województwa łódzkiego, który aż do ukończenia śledztwa pełnił zarząd nad starostwem.
Drugi dzień zaburzeń w Kaliszu, "Gazeta Kaliska", 1926, nr 35, s. 2
Artykuł, który ukazał się w 36. numerze "Gońca Kaliskiego" 12 lutego 1926 r. pt. Krwawe zaburzenia w Kaliszu. Napisano w nim, że po wydarzeniach jakie miały miejsce we wtorek 9 lutego sądzono,
iż na kaliskich ulicach zapanuje względny ład i spokój. Pomimo wyraźnego zakazu zwoływania wszelkich zgromadzeń publicznych, w środowe przedpołudnie 10 lutego na kaliskim Nowym Rynku zebrała się grupa manifestantów celem udania się na wiec do sali kina "Stylowy". Ponadto w artykule wypisano nazwiska osób aresztowanych w dniach 9-10 lutego.
Krwawe zaburzenia w Kaliszu, "Goniec Kaliski", 1926, nr 36, s. 1
Artykuł, który ukazał się w 36. numerze "Gazety Kaliskiej" 13 lutego 1926 r. pt. Po wypadkach lutowych. Opisano w nim jak wyglądał czwartek 11 lutego 1926 r. Z doniesień prasowych wynikało, że był to dzień względnie spokojny. Do Kalisza wyjechali przedstawiciele władz z Łodzi. Życie w mieście zaczęło wracać do normalności. Otwarto sklepy na ulicy Wrocławskiej i Rynku. Po rzekomych pogłoskach jakoby jeden z demonstrantów zmarł, udzielono informacji, że wszyscy poszkodowani zostali opatrzeni i mają się już znacznie lepiej. Od rana na terenie miasta rozklejano plakaty z informacją wydaną przez starostę o zakazie organizowania wszelkich zebrań, pochodów, balów itp. Magistrat opuściło wojsko i policja. Przy ulicy Dobrzeckiej wydawane były zapomogi dla bezrobotnych.
Po wypadkach Kaliskich, "Gazeta Kaliska", 1926, nr 36, s. 2
Artykuł, który ukazał się w 37. numerze "Gońca Kaliskiego" 13 lutego 1926 r. pt. Nie rozsiewać kłamliwych wieści, w którym to starostwo informowało, że w związku z zajściami jakie miały miejsce w Kaliszu, na terenie miasta działali agitatorzy, którzy mając na celu zakłócenie względnego spokoju i porządku, rozpowszechniali nieprawdziwe informacje.
Nie rozsiewać kłamliwych wieści!, "Goniec Kaliski", 1926, nr 37, s. 1
Artykuł, który ukazał się w 37. numerze "Gońca Kaliskiego" 13 lutego 1926 r., w którym to starosta kaliski, na podstawie Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 13 listopada 1919 r. wydał zarządzenie zabraniające organizowania na terenie miasta wszelkich zgromadzeń i zebrań publicznych. Wszelkie zebrania publiczne w lokalach zamkniętych mogły odbywać się tylko za zgodą starosty. Ponadto zakazano organizowania wszelkiego rodzaju zabaw, balów, czy dancingów.
Zarządzenia Starosty Kaliskiego, "Goniec Kaliski", 1926, nr 37, s. 1
Lista świadków wezwanych na rozprawę sądową, wskazanych przez oskarżonych: Teodora Woźniaka, Franciszka Budkę, Henryka Solnika, Józefa Arnolda, Mieczysława Bąkowskiego, Józefa Dobrowolskiego, Józefa Janiaka, Franciszka Lisa, Ignacego Szurka, Wincentego Wojciechowskiego, Michała Dolata, Adama Mrozińskiego, Tomasza Maciołka, Michała Naderę, Chaima Rozensztejna, Tadeusza Kałużnego, Teofila Sadło vel Sadłowskiego, Stefana Bąkowskiego, Leona Górskiego, Stefanię Józefowicz, Józefa Klimczaka, Stanisława Ciesielskiego oraz Józefa Sucheckiego.
APK, Sąd Okręgowy w Kaliszu, sygn. 204, k. 33v-35
Pismo z 4 lipca 1926 r. Komendy Powiatowej Policji w Kaliszu do sędziego śledczego z rewiru kaliskiego informujące o intensywnych poszukiwaniach Antoniego Tyczyńskiego.
APK, Sąd Okręgowy w Kaliszu, sygn. 204, k. 45
Decyzja z 8 lipca 1926 r. informująca o wystawieniu za poszukiwanym Antonim Tyczyńskim listu gończego.
APK, Sąd Okręgowy w Kaliszu, sygn. 204, k. 41-41v
List gończy wydany 10 lipca 1926 r. przez Sąd Okręgowy w Kaliszu dotyczący poszukiwanego Antoniego Tyczyńskiego zamieszkałego w gminie Koźminek, oskarżonego z art. 122 kodeksu karnego.
APK, Sąd Okręgowy w Kaliszu, sygn. 204, k. 42
Pismo z 14 lipca 1926 r. skierowane do Powiatowej Komendy Policji w Kaliszu informujące, że dnia 12 lipca 1926 r. w miejscowości Równe został złapany i aresztowany Antonii Tyczyński pod zarzutem włóczęgostwa i uprawiania agitacji politycznej.
APK, Sąd Okręgowy w Kaliszu, sygn. 204, k. 46
Akt oskarżenia sporządzony 31 lipca 1926 r. w sprawie Henryka Solnika i innych oskarżonych o wywołanie i udział w rozruchach 9 lutego 1926 r. w Kaliszu. W treści aktu przedstawiony został cały przebieg wydarzeń z tego dnia, przedstawiono zeznania świadków oraz oskarżonych. Oskarżano ich o udział w zbiegowisku publicznym, rzucanie kamieniami w przedstawicieli władz i policjantów oraz wtargnięcie i zdemolowanie ratusza.
APK, Sąd Okręgowy w Kaliszu, sygn. 204, k. 3-3v, 28-31
Przebieg pierwszego dnia rozruchów kaliskich opisany w akcie oskarżenia z 31 lipca 1926 r.
APK, Sąd Okręgowy w Kaliszu, sygn. 204, k. 3v-8v
Przebieg drugiego dnia rozruchów kaliskich opisany w akcie oskarżenia z 31 lipca 1926 r. W akcie szczegółowo opisano jak wyglądały wydarzenia 10 lutego, kiedy to po godz. 10.00 oddział policji wkroczył do kina "Stylowy", gdzie odbywał się wiec.
APK, Sąd Okręgowy w Kaliszu, sygn. 204, k. 8v-9
Wniosek sporządzony 31 lipca 1926 r. w Kaliszu o umorzenie postępowania karnego wobec niektórych oskarżonych, którym postawiono zarzut udziału w zbiegowisku publicznym, agresywne zachowanie wobec władz i policjantów, usiłowanie wtargnięcia do komisariatu policji oraz wojskowych koszar, a także zdemolowanie kaliskiego ratusza. Umorzenie dotyczyło: Stefana Cieślaka, Antoniego Domianiaka, Tadeusza Galubińskiego, Jana Kostrzewy, Józefa Pietrzaka, Adolfa Marka, Marianny Zawadzkiej, Leona Rotsztejna, Jana Rzepczaka, Aleksego Gorełszewa, Kazimierza Dymeckiego, Stanisławy Blocher oskarżonych z art. 122 kodeksu karnego oraz Władysława Lisa oskarżonego z art. 532 kodeksu karnego i uchylenie zastosowanych względem nich środków zapobiegawczych. Pismo dotyczyło również uchylenia i zawieszenia postepowania karnego przeciwko oskarżonemu Antoniemu Tyczyńskiemu. Wniosek ten podlegał rozpoznaniu przez Sąd Okręgowy w Kaliszu.
APK, Sąd Okręgowy w Kaliszu, sygn. 204, k. 36-39v
Podania z sierpnia i września 1926 r. złożone przez oskarżonych Józefa Arnolda, Mieczysława Bąkowskiego, Chaima Rozensztejna, Teofila Sadło vel Sadłowskiego, Tomasza Maciołka, Wincentego Wojciechowskiego oraz Ignacego Szurka do Sądu Okręgowego w Kaliszu, z prośbą o wezwanie wskazanych przez nich świadków na rozprawę główną.
APK, Sąd Okręgowy w Kaliszu, sygn. 204, k. 86-88, 90, 93, 95
Wezwania z Sądu Okręgowego w Kaliszu z września 1926 r. na rozprawę główną w charakterze oskarżonych m.in. dla Henryka Solnika, Józefa Arnolda, Mieczysława Bąkowskiego, Józefa Janiaka, Franciszka Lisa oraz Chaima Rozensteina. Wezwania otrzymali również pozostali oskarżeni. Mieli oni stawić się w Sądzie Okręgowym w Kaliszu 1 października 1926 r. o godz. 9.00.
APK, Sąd Okręgowy w Kaliszu, sygn. 204, k. 140-142, 144, 148, 163
Wezwania z Sądu Okręgowego w Kaliszu z września 1926 r. na rozprawę główną w charakterze świadków m.in. dla Stanisława Łosowskiego, Ignacego Gruszki, Leona Stępienia, Mieczysława Szarrasa, Henryka Ostaszewskiego oraz Juliusza Zakrzewskiego. Wyżej wymienieni oraz pozostali świadkowie mieli stawić się w Sądzie Okręgowym w Kaliszu 1 października 1926 r. o godz. 9.00.
APK, Sąd Okręgowy w Kaliszu, sygn. 204 , k. 66, 123, 128, 201-202, 307
Pisma z Sądu Okręgowego w Kaliszu z września 1926 r. informujące Stefana Bąkowskiego, Walentego Walczaka, Mieczysława Kopińskiego, Rozalię Sciesiek oraz Józefa Arnolda o odrzuceniu podanych przez nich świadków w sprawie rozruchów lutowych.
APK, Sąd Okręgowy w Kaliszu, sygn. 204, k. 112-113, 131, 286
Pismo wydane przez Wydział Karny Sądu Okręgowego w Kaliszu 21 września 1926 r. informujące o terminie rozprawy sądowej przeciwko Henrykowi Solnikowi i innym oskarżonym. Termin ustalono na 1 października 1926 r. na godz. 9.00. W tym dniu sąd w Kaliszu wydelegował 10 policjantów, którzy mieli przestrzegać porządku oraz wykonywać zalecenia przewodniczącego sądu w trakcie rozprawy.
APK, Sąd Okręgowy w Kaliszu, sygn. 204, k. 282
Spis świadków i osób wezwanych na rozprawę 1 października 1926 r.
APK, Sąd Okręgowy w Kaliszu, sygn. 204, 65-65v
Wyrok Sądu Okręgowego w Kaliszu z 6 października 1926 r., który skazał: Stanisława Pilarskiego za udział w zbiegowisku publicznym i za dopuszczenie się gwałtu na osobie urzędnika na rok pozbawienia wolności, Walentego Tyczyńskiego za udział w zbiegowisku publicznym i za dopuszczenie się gwałtu na osobie policjanta Roberta Łapsza na rok pozbawienia wolności, Janinę Jasiaczyk za udział w zbiegowisku ulicznym oraz wtargnięcie do lokalu magistratu i dopuszczenie się gwałtu na osobie pomocnika starosty na rok pozbawienia wolności, Felicjana Baszczyńskiego, Franciszka Kubiaka, Tomasza Maciołka, Michała Naderę, Mieczysława Kopińskiego, Anielę Jarkę, Stanisława Ciesielskiego, Stefana Bąkowskiego, Szczepana Bałwasa, Zofię Kubicką, Leokadię Korzeń, Stanisława Nowaka, Jana Opasa vel Opasińskiego, Józefa Sucheckiego, Alfreda Sucheckiego, Rozalię Sciesiek, Teodora Woźniaka oraz Walentego Walczaka za udział w zbiegowisku publicznym oraz dopuszczenie się gwałtu na osobach funkcjonariuszy państwowych, a także wtargnięcie i zdemolowanie magistratu na pół roku pozbawienia wolności, Józefa Aleksandra Jakimowskiego za udział w zbiegowisku publicznym na osiem miesięcy więzienia, Michała Dolatę, Szczepana Kolasińskiego, Stefanię Józefowicz, Władysława Wypycha, Wiktorię Jasiaczyk, Chaima Rozensteina, Józefa Dobrowolskiego, Tadeusza Sadło vel Sadłowskiego za udział w zbiegowisku publicznym na cztery miesiące więzienia, Franciszka Budkę oraz Mariannę Słomianą skazano na trzy miesiące więzienia, Henryka Solnika, Józefa Arnolda, Mieczysława Bąkowskiego, Kazimierza Koszelę, Franciszka Lisa, Ignacego Szurka, Wincentego Wojciechowskiego, Adama Mrozińskiego, Józefa Pietrzaka, Henryka Dudka, Tadeusza Kałużnego, Leona Górskiego, Joska Górskiego, Józefa Klimczaka, Stanisława Olczaka, Józefa Pomykałę, Mariannę Raabe, Michała Szustera, Stanisława Woźniaka, Bronisława Wolniakiewicza, Kazimierza Pukaram oraz Józefa Janiaka sąd uniewinnił. Oskarżonych Anielę Jarkę oraz Szczepana Kolasińskiego uniewinniono co do zarzutu uszkodzenia ciała. Oskarżonych Stanisława Ciesielskiego i Teofila Sadło vel Sadłowskiego uniewinniono co do zarzutu stawiania oporu w dniu 10 lutego 1926 r.
APK, Sąd Okręgowy w Kaliszu, sygn. 204, k. 531-545v
Decyzje Sądu Okręgowego w Kaliszu z 6 października 1926 r. o uwięzieniu m.in. Stanisława Pilarczyka, Teofila Sadło vel Sadłowskiego oraz Chaima Rozensztejna skazanych w sprawie zamieszek w kaliskim magistracie. Decyzje zawierały informacje o długości kary, bezwzględnym aresztowaniu lub karze aresztu do czasu wpłaty kaucji w kwocie 500 zł.
APK, Sąd Okręgowy w Kaliszu, sygn. 204, k. 483-483v, 506-507v
Pisemne komunikaty z kaliskiego więzienia informujące o osadzeniu 7 października 1926 r. o godzinie 0.20 decyzją Sądu Okręgowego w Kaliszu: Stanisława Pilarczyka, Walentego Tyczyńskiego, Tomasza Maciołka, Teofila Sadło vel Sadłowskiego oraz Chaima Rozensztejna.
APK, Sąd Okręgowy w Kaliszu, sygn. 204, k. 509, 511, 514, 526-527
Protokoły ubóstwa z dnia 22 stycznia 1927 r. napisane przez posterunkowego Komisariatu Policji Powiatowej w Kaliszu Tadeusza Rutkowskiego. Zaleceniem Prokuratora Sądu Okręgowego w Kaliszu stawiał się on w obecności dwóch wiarygodnych świadków w miejscu zamieszkania oskarżonych, którzy brali udział w zamieszkach w kaliskim magistracie, celem ściągnięcia od nich opłat sądowych w kwocie 241 zł. Po przybyciu na miejsce stwierdzał, że oskarżeni nie posiadają funduszy ani majątku na opłacenie kosztów sądowych.
APK, Sąd Okręgowy w Kaliszu, sygn. 204, k. 605-606, 611-612, 615-116
Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 25 stycznia 1927 r., który postanowił wcześniejszy wyrok z 6 października 1926 r. uchylić i uznać za winnych popełnienia przestępstwa z art. 122 kodeksu karnego i skazać na karę więzienia: Henryka Solnika, Franciszek Lisa, Wincentego Wojciechowskiego i Stanisława Pilarskiego na karę dwóch lat pozbawienia wolności, Mieczysława Bąkowskiego i Ignacego Szurka na rok i dziewięć miesięcy pozbawienia wolności, Józefa Arnolda, Józefa Janiaka, Kazimierza Koszelę, Adama Mrozińskiego i Józefa Dobrowolskiego na rok i sześć miesięcy, zaliczając Józefowi Dobrowolskiemu na poczet wymierzonej kary cztery miesiące aresztu. Ponadto sąd postanowił pobrać od wszystkich skazanych opłaty sądowe za dwie instancje po 120 zł od każdego, a kosztami sądowymi obciążyć wszystkich skazanych solidarnie.
APK, Sąd Okręgowy w Kaliszu, sygn. 204, k. 644, 683-683v
Pisma Józefa Arnolda z 19 lutego 1928 r. do prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej oraz marszałka Józefa Piłsudskiego w sprawie darowania kary w drodze łaski. W swoich pismach Józef Arnold wskazywał, że wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 25 stycznia 1927 r. skazany został na półtora roku więzienia za udział w rozruchach kaliskich. Skazany z art. 122 kodeksu karnego przebywał w kaliskim więzieniu. Sąd Apelacyjny w Warszawie uchylił karę więzienia z powodu złego stanu zdrowia i zarządził przerwę w odbywaniu kary na podreperowanie zdrowia. Łącznie przerwa w odbywaniu kary obejmowała okres od 9 grudnia do 9 kwietnia 1928 r. W związku z nadal pogarszającym się stanem zdrowia prosił prezydenta oraz marszałka o darowanie kary.
APK, Sąd Okręgowy w Kaliszu, sygn. 204, k. 600-600v, 604-604v
Pismo Mieczysława Bąkowskiego z 25 kwietnia 1932 r. do prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w sprawie łaski. W piśmie tym Bąkowski opisuje, że po wydarzeniach w kaliskim magistracie został aresztowany. W więzieniu przebywał od 15 lutego do 23 czerwca 1926 r., po czym decyzją sędziego został wypuszczony na wolność. W owym czasie był osobą bezrobotną wiec został wysłany przez Powiatowy Urząd Pracy do Francji, gdzie przebywał przez rok, następnie wstąpił do Legii Cudzoziemskiej gdzie przebywał 16 miesięcy, ale z powodu choroby został zwolniony. W październiku 1931 r. powrócił do Kalisza, gdzie dowiedział się że Urząd Prokuratorski w Kaliszu odwołał się do Sądu Apelacyjnego w Warszawie i wezwaniem z dnia 25 stycznia 1927 r., podczas jego nieobecności w kraju, sąd skazał go na karę więzienia. W związku z zaistniałymi wydarzeniami złożył on pismo do prezydenta z prośbą o łaskę.
APK, Sąd Okręgowy w Kaliszu, sygn. 204, k. 750-750v
Fotokopia zdjęcia przedstawiająca oskarżonych o udział w wypadkach lutowych z 1926 r. podczas rozprawy sądowej.
APK, Spuścizna Henryka Wrotkowskiego z Kalisza, sygn. 69
